آواز بلند

                                

به توصیه ی دوستی و به خاطر پاره ای سو تفاهمات پست قبلی را حذف کردم،اصل آن در آرشیو موجود است.

ـ درمورد جنگ و لزوم عواطف  و.. چیزی نمی گویم کافی بود دوستان که ادعا می کنند مطالب مرا می خوانند به پست های قبلی مراجعه کنند و در باره ی لبنان و جنگ بخوانند یا ببینند.

ـ در مورد مذهب و روحانیت هم لا اقل من که جد اندر جدم روحانی و مجتهد بوده اند آنقدر اطلاع یا نوستالژی دارم که با درجه بندی ای کودکانه همه ی روحانیون یا مذهبیون را یکسان نبینم.

 

تو خودم

امروز مسجد النبی..اکبر محمدی    

 گنجی..

چيزايي واسه شنيدن

روزي خوب روزي بد

گزارش عطیه از مراسم سازمان دانش آموختگان(ادوار تحکیم وحدت) برای اکبر محمدی

کمیته ی دانشجویی گزارشگران حقوق بشر:

 مراسم بزرگداشت اکبر محمدی روز جمعه از ساعت ۹ صبح تا ۵ بعد از ظهر در منزل وی در آمل برگزار خواهد شد، خانواده ی محمدی از همه مردم وآزادیخواهان دعوت کرده اند تا در ان مراسم حضور پیدا کنند.

آدرس: آمل- خيابان امام رضا – كوچه رحيمي – شهرك مرواريد- كوچه شقايق- فرعي 4بلوك 37 منزل محمدي

 

      احمد را آزاد کنید

                   

برای یک هفته تغییر نام دادم

برای زنده بودن همه ی کسانی که می خواهند دنیا به تر باشد

و برای مرگ ترس و تنهایی

مصاحبه با وکیل اکبر محمدی

 نامه ی گنجی به رئیس سازمان عفو بین الملل

عباس امیر انتظام در اعتراض به مرگ اکبر محمدی

 

 

         اکبر محمدی مرد

 

من غرق شده ام.مرده شوی دنیا روببره که همه توش همه رو میشناسن.تصور کن ،تو همین اطاق.با همین تخت مشبک بزرگ شناور در آب سایه دار.با آینه ای با قاب حصیری که بالای صندوقی حصیری آویخته بوده و حالا در آب شناور.ور.ور.ور.ور ـمرا می شناسی؟. البته که نه.ال بته.من قرص نخورده ام و نمی شناسمت.مسخره است.غریق نجات مرا بیرون کشید و گفت بالا بیاورم.من هنوز تو ترس آب غوطه ور بودم.سینه ام درد می کرد.و خوب صدای او را نمی شنیدم.صدای خودم را هم:خواهش می کنم...   ـمی تونی نفس بکشی؟ ـ نه ،خوا..    ـ  ترسیده بودی؟. بیش از آنکه بترسم ..تصور کن!غریزه ی حیات ..یا من نمی دانم آن صدا صدای من آیا بود؟ ولی غرق شدن در اتاق خیلی سخت تر است.تو چند مقاله می خوانی.برای مرد هایی که در طبقه ی هم کف برای مرد هایی در طبقه ی دوم کار می کنند،چند طرح می کشی.و یک قدم به چک نزدیک تر می شوی.بعد پلک هایت را در آب باز می کنی و چون عینک شنا نداری چشمهایت خنک و تار می شوند.تو سعی می کنی که نفس نکشی وسعی می کنی که نفست را از دهانت بیرون بدهی.خیلی آرام.جوری که آب ـ که تا وسط در شیشه ای قفسه ی کتاب بالا رفته آرام قل قل کند و اگر آن جلد دوم کتاب که ضخیم است و اگر در هوا سقوط می کرد می توانست خطر ناک باشد و حالا با ریتمی کند در آب به سمتت فرو می..می..می.. در آب می توان فرو افتاد؟ فرو می غلتد ،چشم داشت می توانست تو را ببیند که کمی بیشتر از مردن حرکت می کنی و به تدریج کمی بیشتر بالا می آیی. یک جلد کتاب ـکه قبلا روی میزتحریری بود که کامپیوتر و جعبه ی راپید ها و شمع ها و رحل نیمه رنگ شده و نیمه ی متنی که باید تا فردا تصحیح شودو مجله ای از تابستان سه سال پیش که مقاله ای در باره ی لوبا لوکوا و بریده ی کوتاه خبری در باره ی شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی که به آثار هنری و مالکیت آنها سخت علاقه دارد در آن چاپ شده ـ در فضایی که تو با چشم های در واقع بسته در آن غرق شده ای بالا می آید و میز را به مقصد پنجره ی سمت راست تخت ترک می کند.کتاب نمی تواند از پنجره ی بسته بگذرد و با قهر روی تو فرو می آید.روی توده ی در هم ملافه . طره های مو، تیره و تار در آب شناور می شوند.تو مرده ای و مرده ات مثل  افرادی که به شوق زندگیدن متافیزیک خود را در اختیار کسانی قرار می دهند که فکر می کنند با نیروی چشم ها و انگشت هایشان می توانند بی هیچ تماس جسمانی  اجسام و تن ها را چند سانتیمتر از روی زمین بلند کنند ،در آب شناور مانده.

کلی قارچ وفلفل و پنیر پیتزا

 

 

 

 

اه فراموشش کن فراموشش کن

 

 

 

چه وقاحتی،چه وقاحتی،.چه وقاحتی که باران مرا خیس می کرد،کلاه پالتو پر از آب بود ومن که او گفته بود میاید از ترس تصادفی که با دروغ مزه مزه اش می کرد بلیط قطار را پس می دادم و بلیطی برای آن شهر می گرفتم.چه وقاحتی،چه وقاحتی که کسی را به خیابان برفی راه دادم که می نمود شاه زاده ای شریف است و در جامه ی شرافت بچه اکی از عوام بود که نمی دانست ـ حتی نمی "دا" نست ـ چه می گوید.چه وقاحتی چه وقاحتی که با خود روا داشتم.گناه از من است.گناه به تمامی از من است.

 

 

 

 

 

 http://www.killedbaby.blogspot.com/