به رفتن هم زیاد فکر می کنم
اما فکر رفتن من مثل فکر رفتن مردی بی پاست .مردی بی پا بی سر.اگر من کار نکنم سوددهیم بیشتر است.با کندی مقوا می برم.رنگ می سازم.امیرزاده های جوان و شاهدختهای بی صورت.دعوا هم نداریم.کتابی که این روز ها هی می خوانم خداحافظ گاری کوپر رومن گاری ست بس که بعضی پاراگراف ها را انگار واسه این گذاشته اند که آدم به بعضی دوستان بدهد جای هر گپ و گفتی.چرند است.آدم وقتی کتاب تازه برای خواندن دارد و به یک کتاب خاص گیر می دهد حتما چیزی توش گیر خودش است.
تو کتاب بحث فرار همگانی ست منتها تو دهه ی شصت . زمانی که ما قبول نمی کنیم داریم مذبوحانه باز سازیش می کنیم.
+ نوشته شده در یکشنبه ششم اسفند 1385ساعت 13:46 توسط
|
