تبليغاتX
آواز بلند _ آیت الله منتظری در گذشت
گذشت از سالها در حصر
مشت می کوبم بر در
پنجه می سایم بر پنجره ها
 من دچار خفقانم خفقان
 من به تنگ آمده ام از همه چیز
بگذارید هواری بزنم
 می خواهم فریاد بلندی بکشم
که صدایم به شما هم برسد
من هوارم را سر خواهم داد
چاره درد مرا باید این داد کند
از شما خفته چند
چه کسی می آید با من فریاد کند…
 
روزگار غریبی است.روزگاری که سنگها را بسته اند و سگها را رها  کرده اند
+ نوشته شده در  شنبه سی ام تیر 1386ساعت 12:58  توسط   | 

                         

 

                            

                                       سنجــاق شده بر کاغـذ در بند

           

+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 12:34  توسط   | 

 

پاکت چیپس،استون،تندیس مهر پارسال،دکمه ی جلیقه ی روناک،آبرنگ تری کا،پماد ویتامین آ، بشقاب چینی گل سرخی،ماسکارا،ضبط صوت سال هفتاد و هشت،رول خالی،مداد آبی،

 

مادر

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم تیر 1386ساعت 23:37  توسط   | 

وقتی کبوتر ها می میرند قوس و قزح های بال هاشون بیشتر به چشم میاد مم نمی دونم شاید هم کمی با سبز تاب کرم های مگس اشتباه گرفتم

 

                          

                                

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386ساعت 15:38  توسط   | 

 

بیانیه ی دانشجویان و فعالین چپ

در محکومیت موج جدید بازداشت دانشجویان


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم تیر 1386ساعت 7:54  توسط   | 

 

 

                                                   

 

¤ مربع.. اولین باری که ژ بوسیده شد به خونه برگشت، روی تخت سفری پتو رو رو سرش کشید ، و تا چاهار روز به رکوییم گوش داد این رویداد مربع نبود ولی از اونجا که در هر  رویدادی دنبال مربع می گشت چاهار روز خوابید و فکر کرد. این مربوط به زمستانی در گذشته هاست. بعد بلیطی گرفت و بدون اینکه با کسی صحبت کنه به خونه ی والدینش بر گشت. ازش پرسیدن آیا تو سه روز فرصتی که تا شروع امتحاناش مونده بود این سفر از منتهی علیه شمال شرقی به منتها علیه جنوب غربی براش سخت و شتابزده نیست؟و جواب داد که کاملا سفر خوب و به موقعیه.بنا بر این بهش هدیه ی تولد دادن و مادرش براش کیک پخت و فردای اون شب با قطار به "ا" بر گشت.

 

¤ تو مجموعه های عکاسی حرفه ای،سری کتاب های هارمونی و ژورنال های هنری طراحی پارچه و لباس عکس هایی از پرتره و پیکره های انسانی هست که بیش از میل طراحان انسان رو به مثابه اثر هنری به نمایش میذاره. آدم ها در این عکس ها کاملا شئ اند. و به گونه ای با شکوه در لحظه ی ثبت عکس به مجسمه هایی قیمتی تبدیل شده اند . برای گرفتن این عکس ها عکاس یا طراحی که دست به عکاسی زده برای نمایاندن بافت پارچه ، نمایش فرم های پیکره یا چهره ، زمینه دادن به یک تکه جواهر مدل رو به هزار زاویه می چرخونه با صفحات جهت نور رو منحرف می کنه و در نهایت مثل همه ی ما لحظه ای از زندگی رو متوقف می کنه و نهایتا می خواد که  فقط اون لحظه به رسمیت شناخته بشه. این لحظه ی زیبا،تمیز و خوشایند.

 

                                                               

 

 

                                          

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم تیر 1386ساعت 19:5  توسط   | 

 

یک مربع

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم تیر 1386ساعت 12:14  توسط   | 

 

 

کارای رکسان لویتو دوست دارم

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم تیر 1386ساعت 20:39  توسط   | 

+ نوشته شده در  شنبه دوم تیر 1386ساعت 20:11  توسط   | 

بذار بمیرم

بله خیلی زیباست

نور که با زاویه ی خاص می تابه

آب دریاچه

شهر

معادلات

عجب کثافتی

حوصله ی این زندگی زیبا رو ندارم

 

+ نوشته شده در  شنبه دوم تیر 1386ساعت 1:19  توسط   |